一剪梅

[清代]:吕采芝


病里年光去似流。有计难留。有泪难收。侍儿莫便捲帘钩。 侬亦多愁。花亦多愁。 试将雏燕问情由。秋到知不。秋去知不。含情几度倚层楼。 不欲凝眸。却又凝眸。